Jæja komið að lokakafla
ferðasögunnar enda kominn tími til kanski....
Mánudagsmorgunn..... MIKIL þynka runnin til
sjávar minns var ekki búinn að hreyfa sig úr rúmminu síðan á
sunnudagskvöld þar sem ég skalf eins og taugatrekktur hundur.
Enn um 11 leytið var maður orðinn nokkuð hress. Gengið
safnaðist saman til þess að fara í skoðunarferð og var hópnum sagt
að hitta Benna fyrir utan Shankly styttuna, á vellinum klukkan
13:00.
Við drógum andann djúpt á leið í morgunn matinn
enda snarglærir alveg. Við löbbuðum allir framhjá Beikoni og
eggjum enda lystin ekki eins og hún gerist best. ég og Ketill
réðumst í ferska ávexti á meðan Halli og Hudz fengu sér
brauð. Varðandi ávextina.... þá komumst ég og Ketill að því
að greip ávöxtur er óætur fjandi sem ætti að stoppa upp á
staðnum. Ég fékk mér einn bita og viti menn ég´tók sénsinn á
beikoni og eggi eftir helv... greipið.
Enn allavega við vorum mættir nokkuð tímanlega
fyrir skoðunarferðina svona lokaferð í LFC store. Þar keypti
maður það sem maður gleymdi í fyrri ferðinni
sem var alls ekki
mikið. Enn skoðunarferðin var algjört brill þar fengum við að
sjá allt sem fyrir augu bar á vellinum og alls klar. Ég kom
við hjartað á vellinum eða "THIS IS ANFIELD" merkið.... og hef ekki
þvegið á mér lúkuna síðan.
Eftir magnaða skoðunarferð röltum við hinu megin
við framhliðin og vottuðum virðingu okkar við þá 96 sem dóu í
Hillsborough slysinu. login sem logar ávalt í minningu fórnarlamba
minnir mann á hvað lífið getur verið sérstakt.
stuttu skreppi á hótelið síðar hófum við
dauðaleit okkar að matsölustað sem vert var að ögra þynkunni
með. Ég leiddi strákana í sverasta hring sem nokkur maður
hefur nokkurntímann gengið
Enn eftir langa göngu
skelltum við okkur á stað rétt hjá hótelinu sem við höfðum gengið
framhjá svona 20 sinnum
Maturinn þar var sæmilegur.
Mitt pasta var sérlega gott... Bolognesið hans hödda var eitthvað
spes og leifaði hann fyrir heila þjóð. Lasagnað sem Ketill og
Halli fengu sér var frosið í miðjunni enn svo sem alveg ætilegt

Enn allaveg svo stytti maður sér bara stundir á
hótelinu og beið eftir fjandans rútunni sem átti að taka okkur til
manchester. Í rútinni notaði fólk tímann til að dotta og
annað skemmtilegt.
Þegar við komum á flugvöllinn í soraborg sem kend
er við skíta fótboltafélag beið okkar ekkert nema biðraðir enda
ekki neitt skrýtið við það að fólk flýji þennan stað eins og
vindurinn.
Þá var ferðinni eigilega lokið vegna þess að eina
sem eftir var að sofa í flugvélinni eða horfa á
leiðindarmynd. Svo í tollinn og svo að sofa í rúmminu
sínu......
Enn allavega ég þakka kærlega fyrir lestur á
þessari ferðasögu og biðlund....
Kem með loksins eitthvað ferskt um helgina
......þ.e.a.s. ef ég nenni 